by

คนกลุ่มหนึ่งพยายามสร้างจรวดขึ้นมา พวกเค้าอยากจะสร้างอะไรก็ได้ที่ยิงจากพื้นดินขึ้นไปบนท้องฟ้าได้สูงๆ เพื่ออะไรน่ะหรอ? แรกๆ เค้าก็ไม่รู้เหมือนกัน

ทุกเช้าคนกลุ่มนี้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำถามที่ว่า เราจะทำยังไงให้จรวดของเราลอยสูงขึ้นไปได้อีก? พวกเค้าเรียนรู้และทดลองสิ่งต่างๆ หลายอย่าง ใช้ความรู้แทบทุกสาขาเพื่อมาพัฒนาจรวดของเค้า ยิ่งจรวดยิงได้สูงขึ้นเท่าไร ก็ยิ่งดึงดูดให้บรรดาคนเก่งๆ เข้ามาร่วมกันสร้างจรวดมากขึ้นเท่านั้น

ทุกๆ วันจะมีจรวดถูกยิงขึ้นไปบนท้องฟ้า ผู้คนต่างเฝ้ารอดูว่าวันนี้มันจะบินสูงไปเท่าไร เวลาผ่านไปเป็นวัน เป็นเดือน เป็นปี ผู้ชมก็มากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ จรวดไม่ใช่แค่ลอยได้สูง มันยังมีขนาดใหญ่มาก มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าไปไกลหลายพันกิโลเมตร ใครที่มองไม่เห็น ก็ไปหาซื้อกล้องส่องชนิดพิเศษมาดูกันได้ในราคาไม่แพงนัก

พอมีคนชมจรวดมากขึ้น ก็เริ่มเกิดเป็นธุรกิจตามมา กลุ่มผู้สร้างเปิดโอกาสให้คนมาแปะรูปบนจรวดได้ คนก็แห่มาแปะรูปกันใหญ่ ทั้งแบรนด์ต่างๆ พ่อค้าแม่ขาย ไปจนถึงคนธรรมดาก็สามารถมาฝากเนื้อหาไว้บนจรวดได้ ถ้าอยากให้ใหญ่หน่อย มองเห็นง่ายๆ ก็จ่ายเงินเพิ่มตามขนาดที่อยากได้ไป

บริษัททำจรวดเติบโตและสร้างรายได้ได้ดีมาก และก็เกิดบริษัททำจรวดแนวๆเดียวกันขึ้นเต็มไปหมด เทคโนโลยีแพร่หลาย ใครๆก็ยิงจรวดได้อย่างเสรี กลุ่มไหนเก่งหน่อย ก็มีคนติดตามดูเยอะ บางเจ้ายิงไปไกลถึงอวกาศแหน่ะคนดูนี้เป็นล้านๆ เลย

มีประเทศ ประเทศหนึ่งที่เค้ากำลังมีปัญหาอยู่ เค้าไม่อยากให้คนในประเทศเค้าได้ดูเนื้อหาบางอย่าง เค้าเลยควบคุมทั้งหนังสือ วิทยุ ทีวี ห้ามเผยแพร่ข้อมูลที่ไม่เหมาะสม ห้ามไปหมดยันตู้เย็น

พอประชาชนในประเทศเลิกเสพย์สื่อเก่าๆ หันไปดูจรวดกันมากขึ้น มากขึ้น บรรดาผู้ปกครองทั้งหลายก็ฮึดฮัด พยายามหามาตรการเพื่อควบคุมการเผยแพร่เนื้อหาบนจรวด ท่านเลยใช้วิธีขอความร่วมมือบ้างแหละ ก็สำเร็จบ้าง ไม่สำเร็จบ้าง บางทีก็ต้องใช้วิธีเอาผ้าใบไปกางไว้ เพื่อให้คนดูไม่ได้ แต่จะทำไงได้จรวดลอยอยู่เต็มฟ้า ยากนักที่จะไล่บังทุกอัน

เวลาผ่านไปแกเลยปิ๊งไอเดีย บริษัทพวกนี้มันทำรายได้จากประเทศเราปีละหลายพันล้านโดยที่เราเก็บภาษีมันไม่ได้ซักกะบาท ไหนจะเรื่องเนื้อหาละเมิดลิขสิทธิ์อีก ถ้าเราควบคุมเนื้อหาได้ ก็ปิดพวกละเมิดลิขสิทธิ์ได้จริงมั๊ย ดีล่ะ ถ้าเราใช้ประเด็นพวกนี้เป็นเหยื่อล่อ ต้องมีคนเอากับเราด้วยแน่ๆ ทีนี้ท่านเลยประกาศใหญ่ ให้ใครก็ตามที่ยิงจรวดขึ้นบนฟ้า แล้วจะเผยแพร่ให้ประชาชนของประเทศของข้าพเจ้าดู มาลงทะเบียนขอใบอนุญาตก่อน แล้วจะต้องมาเสียภาษีให้ประเทศเราด้วยนะ

เอาล่ะสิ บริษัทยิงจรวดเจ้าใหญ่ๆ ต่างงงเป็นไก่ตาแตก จรวดก็ยิงในประเทศเรา จะสร้างมาก็จ้างคนในประเทศเรา ยิงขึ้นไปบนน่านฟ้าประเทศเรา แล้วดั๊น มีคนจากประเทศนี้มาดู แล้วยังต้องไปขออนุญาตเพื่อให้คนประเทศนั้นได้ดูอีก บ๊ะ!?!? ภาษีประเทศตัวเองก็ต้องจ่ายนะว้อย

ในขณะที่ประชาชนส่วนหนึ่งหัวร้อนตามคาด อยากได้ภาษีจากรายได้หลายพันล้านของบริษัทยิงจรวดเจ้าใหญ่ๆ รวมกัน โดยไม่ได้นึกถึงเลยว่ากำลังเอาเสรีภาพของตัวเองไปแลกกับเงินภาษีไม่กี่พันล้าน ที่สุดท้ายมันอาจจะกลายไปเป็นเครื่องตรวจระเบิดที่ข้างในไม่มีวงจร หรือเรือเหาะที่บินไม่ขึ้น หรือเรือดำน้ำที่เอาไว้ขู่ประเทศเพื่อนบ้าน

เรื่องราวของกลุ่มผู้ปกครองที่อยากจะมีอำนาจควบคุมตั้งแต่คลื่นความถี่ ไปจนถึงอนุภาคโฟตอนที่จะพุ่งเข้าสู่ตาของประชนชนในประเทศนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไป

Photo Credit

Comments

comments

Page 1 of 11
  • Related Content by Tag